Twaalf anderen, een kring,en plotseling ben jij er —warmte die opstijgt in mij,liefde die geen richting kent.De vrouw naast metrekt haar trui uit.“Het is warm geworden,” zegt ze,met een blik vol liefde, naar mij. Marcel de Wit
Binnen is niets buiten ook nietDaar tussen beweegt zich niets.Soms, wanneer je denkt er is iets te zien,Knipper met je ogen, dan zie je niets.Niets is er altijd.Niets zit in de kamer als je er niet bent.Niets zit in de hoeken van je ogen als … Lees verderNiets
Tot ik mag praten, over mezelf,hoe ik de ander beleef,dat doe ik anders nooit.Er zit een man tegenover mij,die luistert, naar wat ik zeg.Daar is hij voor.Misschien ook nog wel voor wat anders, niet bij mij.Voor mij is hij om te luisteren.Hij houdt niet van … Lees verderIk wacht
Grappig hoe geluk soms danst,in kleine momenten, onverwacht,een blik, een zucht, een zachte lach—ze bewegen mij, alleen voor jou.Elke ochtend, als ik ontwaak,droom ik je naast me,warm en stil,alsof de wereld even pauze neemtom ons samen te laten zijn.Dan denk ik: dit is echt,dit beleef … Lees verderOchtenddroom